Wiatr

Wiatr zamyka otwartą książkę
i liść przylepia do ust kamienia.
Wiatr mieści w sobie wszystko, co żyje i pędzi
na oślep, od urodzenia do zagłady,
ze skargą na wszystkich przelotach i szczytach.
Wiatr jest bez serca i nie do zranienia,
i pozostaje tajemnicą,
która co dzień otwiera nam oczy, wstrząsa domem naszych przyzwyczajeń.
Na cały świat wieje ten wiatr – po nieskończoność.

 

wiersz Artur Lundkvist

przełożył Zygmunt Łanowski 

  

Z ogrodu fantazji . . .

 

Wszystko jest iluzją ?

Iluzja (łc. illusio ‘szyderstwo, ironia’)
     1. wrażenie zmysłowe o istnieniu czegoś, czego nie ma, złudzenie, urojenie; także wiara w coś, przekonanie o czymś, niemające pokrycia w rzeczywistości.  
     2. psych. lękowe lub chorobowe utrwalone przeinaczanie rzeczywistości.
     3. filoz. w teorii poznania – rodzaj złudzenia, polegający na błędnym ujęciu jakiegoś fragmentu rzeczywistości, zachodzącym w spostrzeganiu na skutek zniekształconych danych zmysłowych lub ich niewłaściwej interpretacji.
     4. rozr. sztuczka iluzjonisty, wywołująca zbiorowe złudzenie.

Jak dwie połówki pigwowca . . .

Marzenia o kwiatach