Święto grujecznika

To święto trwa dłużej niz jeden dzień, odbywa się wiosną i jesienią, wtedy cały ogród pachnie smakowicie ciasteczkami, niektorzy mówią "ciasteczkowe drzewo". Mnie się ten zapach kojarzy raczej z watą cukrową.
Kiedy poczułam go pierwszy raz, byłam zaskoczona, przecież w sąsiedztwie nikt nie mieszka , kto to piecze jakieś ciasto? dopiero po chwili zaskoczyłam :).
Grujecznik pięknie przebarwia się jesienią, dosłownie świeci żółtym blaskiem, ale musi trochę urosnąć, a że rośnie szybko, nie trzeba długo czekać, żeby przekonać się o jego walorach.
Pytają mnie : czy on naprawdę pachnie ? odpowiadam : naprawdę pachnie :)

Piękności . . .

                     Piękna ona. . . . .

                       Piękny on. . . .

Trójsklepka i zawilec japoński,  piękna  para.

Tam gdzie broszka, tam jest przód

W tajemniczym ogrodzie

                                            . . . . coś  pod liściem się czai

                Wielki Łowca swe sieci rozkłada. . .

I po balu, panno Lalu

  

Bal się skończył, tancerki zmęczone, zmięte suknie i włosy w nieładzie.
Coraz chłodniej, więcej cienia, jesienna melancholia. . . .

Słowo uprzykrzone

             Strzeżmy się słowa "Ja". Gdyż, bądzmy szczerzy,
             Nikt w nie, jak w próżny tytuł, nie uwierzy,
             Nasze "Ja" czeka nas w rodzinnym domu
             Na pustym miejscu swiątecznej wieczerzy.
               Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Minęło trochę czasu, postanowiłam jednak dopisać o co mi biega , otóż są osoby, określane jako ekstrawertycy, dla których najważniejsze jest własne "ja", zamęczają bliżnich opowieściami o swojej wspaniałej osobie i niesamowitych przeżyciach, słowa wiersza dedykuję właśnie tym osobom.
Na zdjęciu jest człowiek na tle pięknej przyrody, jest ważny, ale czy najważniejszy ???

Czy te oczy mogą kłamać ?

Jesień nie tylko złota.......

         Poetycko : 
    O jakie rzewne widowisko:
    Czerwone liście za oknami...
                                 Jan Brzechwa

        Naukowo:
"Rokrocznie w liściach roślin odbywa się recykling na wielka skalę. Jego tajemnicę odkrył polsko-szwedzki zespół naukowców. Co prawda proces ten ma miejsce w mikroskopijnych komórkach, ale widać go nawet z kosmosu. Przebarwienie się liści jesienią to jedyny proces fizjologiczny odbywający się w biosferze na tak wielka skalę. Pigmenty roślinne związane są z różnymi białkami. - Połowa zieleni, która widzimy za oknem, pochodzi od proteiny typu LHCII połączonej z chlorofilem. Jesienią drzewa strefy umiarkowanej przeprowadzają gigantyczny recykling aminokwasów wchodzących w skład białek. Zanim zrzucą liście, odprowadzają cenne cząsteczki do tkanek pnia, gałęzi i korzeni. Większość azotu, około 90%, ponownie wykorzystywanego do budowy nowych organów pochodzi z rozkładu białek tworzących chloroplast."
                          www.drzewapolski.pl

           Jakkolwiek patrząc, jest to piękne, widowiskowe i za to kochamy jesień
                                                                                                  

 Parocja perska

 Winobluszcz

 Berberys

Klon ginnala

Stewarcja kameliowa

Azalia

Itea wirginijska

Kalina

Zgromadzenie ogólne

                                                  kowali bezskrzydłych

Jeszcze kwitną ...

                                             ...  róże w jesiennym ogrodzie.
                                                 Wytworne i dumne.
                                                  W porannym chłodzie,
                                                   w dziennym słońca blasku,
                                                    darzą swą urodą,
                                                  żądne wciąż poklasku.

                                                                                     

Zamek Lipowiec

Obejrzeliśmy skansen i dwór, więc pora na zamek Lipowiec, ktorego wieżę widać na wzgórzu ponad drzewami

 Droga prowadzi pod górę, przez piękny  las porośnięty buczyną karpacką

           Oto jest ............

 Zamek Lipowiec był niegdyś potężną warownią. Jego początki sięgają XIII wieku.Na przełomie XV i XVI wieku w zamku mieściło się więzienie dla księży oraz propagatorów reformacji.
W czasie potopu szwedzkiego zamek został ograbiony i podpalony. W 1732 Biskup Szaniawski reaktywował to miejsce i urządził we wnętrzach dom poprawy i rekolekcji  dla księży prowadzących rozwiązły tryb życia.
 Następnie w 1789 roku zamek przechodzi w ręce wojsk austriackich. W 1800 roku niszczy go pożar co przesądza o jego dalszych losach - zaniedbany stopniowo popada w ruinę. Okoliczni mieszkańcy i poszukiwacze skarbów przyczyniają się do dalszych zniszczeń.
W latach1961–1969 przeprowadzono prace konserwatorskie i zabezpieczające i od tego czasu można zwiedzać zamek, który zapewne na zawsze pozostanie w stanie ruiny.

                  Wchodzimy na dziedziniec

 

Biskupie herby wmurowane w ścianę

Najwięcej radości sprawiało zwiedzającym sprawdzanie , jak działają dyby, może niektórzy powinni zostać w nich trochę dłużej .......

Wchodzimy na górną kondygnację, można tu obejrzeć ekspozycję poświeconą historii zamku i chociaz trochę wyobrazic sobie jak wygladał w dawnych czasach.
Ślad po zwalonym stropie, poniżej był skarbiec, a nad nim kaplica

 

  

Wreszcie z duszą na ramieniu ( w każdym razie ja) wchodzimy po bardzo wąskich i stromych schodach na wieżę i oglądamy takie widoki ...