Para mieszana, chyba bardzo zgrana

                          
                                                                                                      

fot.Szymon B.

Nie czas żałować róż . . . gdy przekwitną już

Upływa szybko życie,
jak potok płynie czas,
za rok, za dzien, za chwilę razem nie będzie nas. . .
Gdzież dawny, dawny blask ?

                       Szeptem szeptała sowa,
                        słodko pachniała mięta,
                       zostały tylko słowa -
                       pamiętasz ? - Pamiętam, pamiętam.

                                       Zapomną nasze twarze           
                                       i naszych głosów ton,
                                       za rok , za dzień, za chwilę
                                       zabraknie dam i żon,
                                       poczerwienieje klon.

                                                    Przeminą złote wtorki,
                                                    przeminą szare swięta,
                                                    zwiedną szampańskie korki . . .
                                                    Pamiętasz ? - Pamiętam, pamiętam.

                                                                               Po cośmy tutaj żyli,
                                                                               dlaczego byle jak,
                                                                               dowiemy się po chwili,
                                                                               zegar odlicza szlak,
                                                                              - A kuku - tik, tik, tak.
                                                                                                                     Agnieszka Osiecka

                                                         
                                            

Ranek był dzisiaj mrożny . . .

                                                                               

                                                                           

Gwiazdy pażdziernikowe! Gwiazdy listopadowe!
Przyjdzie zima, śnieg sypnie jak nuty organowe.

K.I.Gałczyński

                                                                            

 

Czerna - stolica polskiego Karmelu

Klasztor karmelitów Bosych w Czernej i sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej to jeden z większych ośrodków pielgrzymkowych w Małopolsce. Istniejacy  od prawie czterech wieków klasztor położony jest w sąsiedztwie parku krajobrazowego Dolinek Krakowskich. Przy klasztorze znajduje się malownicza droga krzyżowa, a w bliskiej okolicy Dolina Eliaszówki.

 O historii tego miejsca można poczytać TUTAJ

 

Game over . . .

. . . jabłuszko pełne snu . . .

Kolory, wzory, ornamenty

           Zobacz ile jesieni!
           Pełno jak w cebrze wina
           A to dopiero początek,
           Dopiero się zaczyna.

                    Nazłociło sie liści,
                    Że koszami wynosić,
                    A trawa taka bujna,
                    Aż się prosi by kosić . . . . .

                                           Julian Tuwim

 

Już pora smażyć konfitury . . . .

            Już pora smażyć konfitury,
            pożegnać się z ostatnim letnim dniem,
            do góry nos i głowa - hej- do góry!
            Pora na łąkach oporządzić dren.
                               Cóż, że pod jesień kochasz mnie mniej,
                                że cię tam niesie ku tej i tej -
                                nie w tym jest rzeczy sedno,
                                nie w tym należy grzążć,
                                pod jesien, wiem to jedno,
                                należy siąść i prząść!
                                                Już idę smazyc konfitury,
                                                nic, ze mi dajesz chude astry dwa,
                                                do góry nos i głowa - hej  - do góry!
                                                Oto na jesień jest dewiza ma !
                 

 Wiersz  Agnieszka Osiecka

O czym marzy dziewczyna . . . .

                         Gdy dorastać zaczyna
                         Kiedy z pączka się zmieni w kwiat
                         Kiedy śpi gdy się ocknie
                         Za czym tęskni najmocniej
                         Czego chce aby dał jej świat…

Zaszumiało jesienią

Zapłakało jesienią,                                                  

zastukało jesienią do okien.
Zapłonęło czerwienią,
zaszkodziło marzeniom,
zadudniło, zawisło obłokiem.. . .

Czy uśmiechem jarzębin
krótkie dni nam odrębi 
i przyjaznym odezwie się swierszczem,
czy się smutkiem zadławi
w czarnym kluczu żurawim
i niedobrym pożegna nas wierszem ?
Czy zmokniętym szarakiem
pójdzie z deszczem na bakier
między drogi pożółkłe i sosny,
czy jabłuszkiem wesołym
będzie toczyć sie kołem
i dotrwamy, przetrwamy do wiosny ?

Agnieszka Osiecka

Jesienią, jesienią

 sady się rumienią                            

czerwone jabłuszka
pomiędzy zielenią