Zakwitł aloes . . .

. . . niestety, zginęła karteczka z nazwą

Fantazja natury . . .

W lesie już wiosna

. . . zakwitł wawrzynek wilczełyko

Niezwykłe kwiaty o niezwykłej porze

Przylaszczki i przebiśniegi - klejnoty przedwiośnia, to nic, że to dopiero luty

W lesie o zachodzie . . .

   

A na tych srebrnych gałęziach boru
Płoną zachodu róże;
Z za drzew spogląda oko wieczoru
Słońce czerwone, duże.

Po niebie idą światła i cienie,
Bije blask łun od słońca,
Niby rumieniec, niby płomienie
I niby krew gorąca

       
              wiersz Edmund Bogdanowicz Bożydar

Po naszymu, czyli po śląsku

Niezbity dowód miłości. . .

Ciemierniki już się obudziły

 

Mężczyźni są z Marsa, kobiety z Wenus.

Styczeń - niezimowo

                     
Kolejny styczeń, rok w zaraniu;
ścichły życzenia, fajerwerki.
Cieniutkim lodem staw się zasnuł,
spłoszone wróble śpią pod świerkiem.
I tylko słońce niezimowe
plącze się w przemarzniętych liściach,
przebiśnieg spod brunatnych powiek
ciekawie na świat dzisiaj wyjrzał.
Choć rankiem szron gałęzie pokrył,
promień wesoło dzień rozhuśtał.
Spokojnie czekam przyjścia wiosny -

              Ewa Pilipczuk

Najpierw była wichura, potem przyszli pilarze

Zachód słońca . . .

                 

Niskie wieczorne słońce zachodzi za nami:

Patrzym wstecz na swą drogę przebytą od wschodu

I widzimy, owiani pierwszym tchnieniem chłodu,

Że cienie nasze większe są niźli my sami...

L.Staff